Faruk Nafiz’i besleyen farklı kaynaklar ve bu kaynakların etkilerini derinden hissediş Faruk Nafiz’in farklı şekillerde anılmasını beraberinde getirir. Faruk Nafiz birinci evrede Edebiyat-ı Cedîde ve takipçileri nazarında genç bir yetenek, gelecek vadeden bir “valör”, şiir meraklısı gençlerin gözdesi, santimantal duyuşun, hüzünlü aşkların şairidir. Bu evrede Faruk Nafiz’in şiirlerinde sıklıkla görülen; hüzünlü aşk, hayal kırıklıkları ve bu duygu durumlarına eşlik eden muhayyel mekânlar ile romantik tabiattır. Sonraki dönemde Anadolu’yu karış karış yaşatan dizeleriyle bir memleket şairidir. Yazdığı şiir ve oyunlarla inkılabın gözde bir edibi olur.  İkinci evreyi müteakip yazdığı üçüncü evre şiirleriyle ise klasik kültürün yeni dönemdeki saygın bir mümessili, Yahya Kemal izinden giden bir neoklasik, İstanbul’un ve Boğaziçi medeniyetinin Yahya Kemal’den sonra önemli bir temsilcisi olarak görülür.

Elinizdeki kitap Faruk Nafiz Çamlıbel’in genel olarak hayatını ve eserlerini ele alan bir çalışma olarak ortaya çıktı. “Hayatı” başlığı altında soyu, ailesi, eğitim-öğretimi, gençlik yılları, edebiyat camiasıyla tanışması, ilk şiir denemeleri, ilk gençlik dönemi olan İstanbul yılları, Millî Mücadele döneminde Ankara’ya geçişi, Kayseri yılları, Ankara’daki öğretmenlik yılları ve tekrar İstanbul’a dönüşü çalışmamıza konu oldu. Bunun yanı sıra aşkları, dost çevresi, politika ile uğraşması ve şairin ölümü bu çerçevede ele aldığımız konu başlıklarını teşkil etmektedir. Eserleri kısmında ise Faruk Nafiz’in şiirleri, piyesleri ve romanları ele alınmıştır.

Sezai Karakoç’un şiirlerinde sıkça kullanılan bir ahenk unsuru olan tekrar, sesi çoğaltan, anlamı derinleştiren ve şiirin bütünlüğünü kuran önemli bir tekniktir.

Bu kitapta, Sezai Karakoç’un şiirleri tekrar sanatı açısından ele alınmakta, şairin şiirlerinde ses, sözcük, dize ve bent düzeyindeki tekrarların yapısı ve üstlendiği işlevler incelenmektedir. Ayrıca diriliş düşüncesinin şiirsel sürekliliğini kuran bir yapı unsuru olarak tekrarın önemi üzerine durulmakta, şiirin ritmini, anlamını ve yapısını nasıl şekillendirdiği örneklerle açıklanmaktadır.

Kitapta tekrar sanatı, klasik belâgat anlayışından modern dilbilime uzanan kuramsal bir çerçevede değerlendirilmektedir. Dinî metinlerden sözlü kültüre, halk şiirinden klasik ve modern Türk şiirine uzanan bir çizgide tekrarın farklı biçimleri, işlevleri ve görünümleri ele alınmaktadır.

Sezai Karakoç’un şiir dünyasına tekrar sanatı üzerinden yeni bir bakış sunulmakta ve Türk şiirinde tekrarın yapısal imkânları ortaya konulmaya çalışılmaktadır.